Skip to main content

श्रीमहाकाल-अष्टकम्




।।। श्रीमहाकालाष्टकम् ।।।
************
मुदैवोज्जयिन्यां वसन्तं वसन्तं जनैरर्च्यमानं विधानप्रधानम् ।
प्रमाणानुमानोपमानातिरिक्तं विविक्तं जलैस्सिक्तशक्तं समीडे ।।१।।

क्वचिज्जङ्गले मङ्गलत्त्वं दधानं श्रियाऽमङ्गलं मङ्गलत्त्वं दधानम्
सुधाधानमाधानमूलं त्रिशूलं महाकालमीशं भजे ह्युज्जयिन्याम् ।।२।।

समस्यासमाधानमुद्यानसक्तं पुराणोक्तवीथ्यां भ्रमन्तं भ्रमोद्धम् ।
विचारैकसञ्चारसंसारमूलं दुकूलैर्विहीनं भजे सौख्यकूलम् ।।३।।

समीपोवनीपस्सुरूपोऽप्यरूपो सुगोप्योऽप्यगोप्यो न हेमो न रौप्यः
समे ब्रह्मभाण्डे भ्रमेद्यो वसेद्यो महाकालमात्मन्यहो भावयामः ।।४।।

स मृत्युस्स जन्मापि बाल्यं युवत्त्वं
 जरत्त्वं गतोऽसौ शिवो वै विलक्ष्यः ।
सदारोग्यदो भक्तिचित्तस्य यो वै
 स मृत्युञ्जयो गीयते भूतनाथः ।।५।।

अनाथोऽप्यनाथैकनाथस्सुगाथोऽप्यगाथो वृथाऽथ भ्रमेन्न भ्रमे ना
स्वकं बाध्यभावं विनश्य प्रसादैश्शिवस्य श्रिया श्रीमहाकाल ईड्यः ।।६।।   

स भस्माङ्गरागोऽप्यरागस्सरागो विरागो विभागैर्विभाति श्रुताद्ये
स सन्मात्रचिन्मात्र आनन्दरूपो महाकाल आख्यस्समैर्वन्द्यविभ्राट् ।।७।।

भवत्रं शिवं प्रेतमित्रं विचित्रं सदित्रप्रियं दुःखदारोर्लवित्रम् ।
पवित्रं जगत्त्रं जगद्धं विपद्धं महाकालमुद्धारकृल्लोकमीहे ।।८।।  

महाकालाष्टकं चैतद्रात्रौ भक्त्या समाहितः ।
करोमीशदयाकाङ्क्षी सौभाग्यं नो हरश्चरेत् ।।९।।
******
लेखनसमयो दिनाङ्कश्च – १०.५० रात्रौ , १८-०७-२०१९, बृहस्पतिवासरे, गाजियाबादस्थे गृहे।
******

Comments

Popular posts from this blog

संस्कृत सूक्ति,अर्थ सहित, हिमांशु गौड़

यत्रापि कुत्रापि गता भवेयु: हंसा महीमण्डलमण्डनाय हानिस्तु तेषां हि सरोवराणां येषां मरालैस्सह विप्रयोग:।। हंस, जहां कहीं भी धरती की शोभा बढ़ाने गए हों, नुकसान तो उन सरोवरों का ही है, जिनका ऐसे सुंदर राजहंसों से वियोग है।। अर्थात् अच्छे लोग कहीं भी चले जाएं, वहीं जाकर शोभा बढ़ाते हैं, लेकिन हानि तो उनकी होती है , जिन लोगों को छोड़कर वह जाते हैं ।  *छायाम् अन्यस्य कुर्वन्ति* *तिष्ठन्ति स्वयमातपे।* *फलान्यपि परार्थाय* *वृक्षाः सत्पुरुषा इव।।* अर्थात- पेड को देखिये दूसरों के लिये छाँव देकर खुद गरमी में तप रहे हैं। फल भी सारे संसार को दे देते हैं। इन वृक्षों के समान ही सज्जन पुरुष के चरित्र होते हैं।  *ज्यैष्ठत्वं जन्मना नैव* *गुणै: ज्यैष्ठत्वमुच्यते।* *गुणात् गुरुत्वमायाति* *दुग्धं दधि घृतं क्रमात्।।* अर्थात- व्यक्ति जन्म से बडा व महान नहीं होता है। बडप्पन व महानता व्यक्ति के गुणों से निर्धारित होती है,  यह वैसे ही बढती है जैसे दूध से दही व दही से घी श्रेष्ठत्व को धारण करता है। *अर्थार्थी यानि कष्टानि* *सहते कृपणो जनः।* *तान्येव यदि धर्मार्थी* *न  भूयः क्लेशभाजनम्।।*...

Sanskrit Kavita By Dr.Himanshu Gaur

ननकू : हिमांशु गौड: आख्यान

ननकू ! हां यही नाम था उस विद्यार्थी  का जिसकी उम्र इस समय 17 साल थी और वह इस समय बाबा गुरु से प्रौढ़मनोरमा का पाठ पढ़ रहा था । बाबा गुरु जी जिस तरह से उसे पढ़ाते थे वह उसी तरह से कंठस्थ कर के उन्हें सुना देता था । इस तरह से वह उस संपूर्ण विद्या नगरी का होनहार शाब्दिक था बाबागुरुजी का उससे बड़ा प्रेम था । यद्यपि वह बहुत ही चंचल था वह नए-नए कौतुक करता था लेकिन फिर भी अपनी अत्यंत तीव्र बुद्धि के कारण वह व्याकरण के आचार्य काशी में प्रख्यात और अधुना नरवर के व्याकरण  पढ़ाने वाले श्री ज्ञानेंद्र आचार्य का भी अत्यंत प्रिय होने के साथ-साथ पढ़ने वाला शिष्य था । ज्ञानेंद्र आचार्य उसके विषय में सदा यह कहते थे कि ननकू तो बना बनाया ही विद्वान है । इसको तो बस अपने संस्कारों का उदय मात्र करना है । इस तरह से मनुष्य अपने पूर्व पुण्यों के आधार पर इस जन्म में तीक्ष्ण बुद्धि को प्राप्त करता है और उससे ही वह शास्त्रों का वैभव प्राप्त कर सकता है लेकिन यह सब पुण्य पर ही आधारित है । कोई कोई तीव्र बुद्धि का होते हुए भी विद्वान् नहीं बन पाता लेकिन कोई साधारण बुद्धि का होकर भी विद्वत...